อะไรวะเนี่ย ถุย
น้ำ น้ำ
อะไรวะ
ฮัลโหล
ใช่ครับ พูดอยู่ครับ
อะไรนะครับ
ขอโทษครับ ถ้าให้เวลาอีกหน่อย
เราจะจ่ายรีบจ่ายภายในอาทิตย์นี้ครับ
อะไรนะครับ
แล้วเราจะเปิดเกสต์เฮาส์ได้ยังไง
ฮัลโหล
โหวกเหวกจัง มีเรื่องอะไร
พวกเขาจะตัดน้ำเรา
เพราะเราไม่ยอมจ่ายค่าน้ำ
อะไรนะ
เมื่อไหร่
ตอนนี้
นี่ พวกแกคิดว่ามันตลกมากใช่มั้ย
สนุกกันมากมั้ย
ฉันบอกแล้วนะ ว่าฉันไม่ชอบให้แกล้งแบบนี้
พวกแกนี่มัน...
คังดงกู
ถ้าไม่อยากโดนเตะ รีบไปเปิดน้ำให้ฉันเดี๋ยวนี้
- พี่... - อะไร
เขาอยู่ทางโน้น
คังดงกู
เลิกแกล้งแล้วไปเปิดน้ำให้ฉันได้แล้ว
ผมไม่ได้แกล้ง
พวกเขาตัดน้ำเพราะเราไม่ยอมจ่ายค่าน้ำ
ตัดน้ำเหรอ
ฉันบอกแล้วไง ว่าให้จ่ายบิลตรงเวลา
ผมก็อยากจ่ายตรงเหมือนกัน
แต่เราไม่มีเงินไปจ่ายนี่
ค่าน้ำมันจะเท่าไหร่กันเชียว
420,000 วอน
- 420,000 วอนเหรอ - ใช่
ใช้เยอะนะเนี่ย
แล้วแกเป็นถึงซีอีโอ แค่ 420,000 วอน จะไม่มีได้ยังไง
ทั้งหมดมันเป็นเพราะพี่นั่นแหละ
ว่าไงนะ
ไหนพี่บอกว่ามันเป็นกลยุทธบลูโอเชียน
พี่บอกทัวร์จีนต้องหลั่งไหลมาพักที่นี่ไง
พี่บอกว่าเราจะรวยแล้วสร้างหนังได้ไง
ก็ฉันไม่รู้นี่ว่าเรื่องโล่ขีปนาวุธ จะมากระทบเราแบบนี้
ใครจะไปรู้ว่าปัญหา ในเอเชียตะวันออกเฉียงเหนือ...
เงียบไปเลย!
พี่รู้มั้ยว่าเราติดหนี้เงินกู้กันเท่าไหร่
เราใกล้จะล้มละลายกันอยู่แล้ว
ตอนนี้น้ำก็ถูกตัด แล้วเราจะทำเกสต์เฮาส์กันต่อยังไง
ไม่ต้องห่วงหรอกน่า
มีผู้ชายตั้งสามคน เงินแค่ 420,000 หาง่ายจะตาย
นั่นสิ ยังไงก็ไม่น่าจะเลวร้ายไปกว่านี้แล้ว
คิดในแง่ดีกันเถอะนะ ดงกู
ว่าไงนะ
คิดแง่ดีเหรอ
จริงด้วย
ฉันผิดเองแหละ
ฉันเกือบทำพลาดไปแล้วนะเนี่ย
แขกก็ไม่มีเลยสักคน
แถมหนี้เงินกู้ก็พูนเป็นก้อนเบ้อเร่อ
แล้วน้ำก็ยังมาโดนตัดอีก
สงสัยฉันจะคิดแง่ลบเกินไปสินะ
ขอโทษทีนะ ฉันทำผิดไปแล้ว
ให้ฉันคุกเข่าขอโทษดีมั้ย
ไม่ใช่อย่างนั้นนะ ดงกู...
ทำไมแกต้องตวาดเขาด้วยล่ะ
ไม่เป็นไรนะ
ผมคงบ้าไปแล้วจริงๆ
ที่มาหลงเชื่อร่วมทำธุรกิจกับคนโง่ๆ อย่างพวกพี่
ใช่ ฉันมันบ้าเอง
ว่าไงนะ
"คิดในแง่ดี" งั้นเหรอ
ไม่ได้เรื่องกันเลยจริงๆ
ดูทำเข้า
หมอนี่มีปัญหาเรื่องควบคุมอารมณ์จริงๆ
ไม่เป็นไรน่า เลิกร้องได้แล้ว
ยังไม่หยุดอีก
ร้องไห้ทำไม
คิดในแง่ดีเข้าไว้สิ
ว่าไงนะ
ให้คิดในแง่ดีไว้ เพราะมันแย่ไปกว่านี้ไม่ได้แล้วเนี่ยนะ
ถ้าแย่กว่านี้ก็นรกแล้ว ไอ้บ้านี่
อะไรวะ
เสียงอะไร
เหมือนมีเด็กอยู่ตรงนี้...
พี่! ดูชิก!
- เป็นอะไร - มีอะไร
- ทำไม - มีอะไร
- เกิดอะไรขึ้น - ตรงนั้น...
- ตรงนั้นทำไม - มีอะไร
- ไปดูเองสิ - เป็นอะไรเนี่ย
- ก็ไปดูเองสิ - ฮะ
- อะไรวะ - เปิดดูสิ
นี่มันเด็กนี่ ตุ๊กตาเด็ก
แต่มันขยับได้นะ
มันขยับได้
มันจ้องตาฉันด้วย
มันขยับได้
ทำไมเด็กนี่ถึงได้...
ทำไมนะ มันเพราะอะไรกันนะ
อาจจะเป็นลูกของแขกก็ได้นะ
แต่เราไม่มีแขกมานานแล้วนะ
แล้วเมื่อวานเราก็นั่งดื่มเหล้ากันทั้งวันอีก
อาจจะมีแขกมาตอนที่เราเมากันก็ได้
คิดงั้นเหรอ
คงเป็นเพราะภาพตัด ก็เลยจำอะไรไม่ได้เลย
พี่ก็ไม่รู้เรื่องเหรอ
พี่ไม่ได้ดื่มเหล้านี่นา
แต่ฉันเข้านอนเร็วเพราะวันนี้มีถ่ายไง
ฉันว่าเรามาดูของในกระเป๋ากันก่อนดีกว่า
มันอาจจะมีเบอร์ติดต่อในนั้นก็ได้นะ
เอางั้นก็ได้
ไม่เห็นมีอะไรเลย
นี่มันเรื่องบ้าอะไรกันเนี่ย
ทิ้งกระเป๋าไว้แบบนี้ บางทีเขาอาจจะออกไปแป๊บนึงก็ได้นะ
พูดบ้าอะไรของแก
พ่อแม่บ้าที่ไหนจะทิ้งลูกไว้ที่นี่คนเดียวแบบนี้
ร้องแล้ว เด็กร้องแล้ว
ทำอะไรสักอย่างสิ
- ทำอะไรหน่อยสิ - ทำอะไรล่ะ
เอาเลย
แต่ผม...
หิวเหรอจ๊ะ
ถ้าไม่ใช่...
หรือว่าจะฉี่เหรอ
- นี่อะไรน่ะ - มีอะไรเหรอ
แป๊บนึงนะ
นี่มันอะไรวะเนี่ย
อึนี่หว่า
เอาล่ะ
จะเปิดแล้วนะ
เป็นอะไรไป
มันกระจายเต็มเลยเหรอ
เปล่า คือว่า...
จริงๆ แล้ว...
มันไม่มี
มัน...ไม่มีอะ
เด็กนี่เป็นผู้หญิง
แล้วยังไง
ถึงจะเป็นเด็ก แต่ยังไงก็เป็นผู้หญิง...
มันจะไม่เป็นไรเหรอ ถ้าเราเปลี่ยนโดยที่เด็กไม่ยินยอม
แหม ดงกู พ่อคนมารยาทงาม
แกนี่มันเทพบุตรจริงๆ
- พี่พูดเรื่องอะไรน่ะ - ที่ฉันจะบอกก็คือ
หุบปากแล้วรีบเปลี่ยนผ้าอ้อมซะ ไอ้เบื๊อก!
เออ เปลี่ยนก็เปลี่ยน!
ขอโทษทีนะ
ขอทิชชูเปียก
- ทิชชูเปียก - ทิชชูเปียก
เร็วๆ สิวะ
ฉันขอด้วยแผ่นนึง
- ขออีก - ทิชชูเปียก
ส่งมาเยอะๆ เลย
- เอ้านี่ - อีก
ผ้าอ้อม ผ้าอ้อม
- ผ้าอ้อม! - นี่ๆ
โอเค เรียบร้อย
เยี่ยมมาก
แหม...
เรื่องจิ๊บๆ
ทิชชูเปียก
ทิชชูเปียก!
ไอ้หนู
ฉันป้อนนมและเปลี่ยนผ้าอ้อมให้แล้วไง
ทำไมถึงยังร้องไม่เลิกล่ะ
เราแจ้งตำรวจกันดีมั้ย
แล้วถ้าพ่อแม่เด็กแค่ออกไปแป๊บนึงจะทำยังไง
นั่นสิ วันนี้เรารอไปก่อนดีกว่า
ถ้าส่งเด็กให้ตำรวจ เด็กจะลำบากเปล่าๆ
หนวกหูจริงๆ
ลูกค้าก็ไม่มี น้ำก็ไม่ไหล
แล้วยังต้องเลี้ยงเด็กอีก
โลกนี้คงกำลังสั่งให้ฉันไปตายสินะ
โอ๊ย หลังฉัน!
โอ๊ย ปวดไปหมด
อ้าว เธอเงียบแล้ว
- ใช่มั้ย - สุดยอดเลย
ค่อยยังชั่วหน่อย
- อ้าว - แม่งเอ๊ย
ทำไมถึงร้องไห้อีกล่ะ
ทำแบบเมื่อกี้อีกสิ
- ลุกขึ้น - แต่เมื่อกี้...
เมื่อกี้ฉันแค่ลุกขึ้นยืน...
แล้วก็แอ่นหลังแบบนี้
นั่นแหละๆ ค้างไว้ท่านั้นเลยนะ
- ค้างไว้ๆ - ให้ผมค้างไว้เหรอ
ก็ถ้าไม่ทำอย่างนั้นเด็กก็ร้องอีกสิ
แต่ผมยืนไม่ไหวนี่
งั้นมาสลับกันหน่อยสิ
ผมเหนื่อยจะตายอยู่แล้ว
จริงสิ!
ฉันกำลังจะไปสายแล้ว
พอดีวันนี้ฉันมีถ่ายน่ะ ขอตัวก่อนนะ
เดี๋ยวก่อน ไหนบอกว่ามีถ่ายตอนบ่าย
ฉันต้องเข้าฉากกับรุ่นพี่พัคซองอุงนะ
ฉันก็ต้องรีบไปซ้อมบทกับพี่เขาสิ
โชคดีนะ
เดี๋ยวสิ นี่มันเพิ่งจะกี่โมงเอง
ดูชิก
ฉันก็ต้องไปทำงานพิเศษเหมือนกัน โชคดีนะ ดงกู
งานพิเศษอะไรของแก
งานที่ร้านสะดวกซื้อไง
- หยุดเลยๆ - โชคดีนะ
แล้วฉันล่ะ ปล่อยฉันไว้แบบนี้ได้ยังไง ดูชิก!
อยากจะบ้าตายจริงๆ
ฮัลโหล
ซูอาเหรอ ว่าไง
เรื่องสำคัญเหรอ
ตอนนี้เลยเหรอ
ดีมาก
เยี่ยม
โอเค
โอเค ดีมาก
โอเค
ยิ้มหน่อย
รูปสุดท้าย
โอเค
- เยี่ยมมาก คุณซูอา - ขอบคุณค่ะ
[ธนาคารยูฮัน : ยอดเงินกู้ ที่คุณมินซูอาค้างชำระคือ 12,316,340 วอน]
ซูอา ฉันมาแล้ว
มาแล้วเหรอ
- เด็กนี่ใครน่ะ - อ๋อ
คือว่าตอนฉันตื่นขึ้นมา ก็เห็นเด็กคนนี้อยู่ในห้องแล้ว
แล้วแขก...
ช่างมันเถอะ
- เรื่องมันยาวน่ะ - สู้ๆ นะ
ขอบใจนะ
ซูอา
ฉันมีชีวิตอยู่ได้ก็เพราะเธอเลยนะ
- แล้วเธอมีอะไรจะบอกฉันเหรอ - อ๋อ
เราเลิกกันเถอะ
อะไรนะ
หมายความว่ายังไง
เธอพูดเรื่องอะไร
จะว่ายังไงดีล่ะ
เอาเป็นว่าเลิกกันเถอะ
ทำไมล่ะ
บอกเหตุผลฉันหน่อยสิ
ต่อให้ใช้เวลาสามวัน ก็คงเขียนเหตุผลได้ไม่หมด
เราเลิกกันเถอะ
งั้นก็บอกเหตุผลฉันมาสิ
ฉันจะยอมนั่งฟังสามวันเลย ปีนึงเลยก็ยังได้
จริงเหรอ
งั้นก็ได้
ข้อแรก นายมันซื่อบื้อ
ข้อสอง นายไร้ความสามารถเกินไป
ข้อสาม นายดูไม่มีอนาคต
ข้อสี่ นาย...
ข้อห้า
ข้อหก ข้อเจ็ด ข้อแปด...
ข้อแปดสิบเก้า ทรงผมนายมันห่วย
ข้อเก้าสิบ ฉันเกลียดตอนที่นายเคี้ยวข้าวดังแจ๊บๆ
- ข้อเก้าสิบเอ็ด นาย... - พอแล้วๆ
ฉันเข้าใจแล้ว พอเถอะ
โอ้โห เธอเกลียดฉันขนาดนี้ แล้วทนมาถึงตอนนี้ได้ยังไง
- เธอเคยรักฉันบ้างมั้ย - รักเหรอ
เคยสิ
แต่ความรักมันกินไม่ได้นี่นา
เธอนี่มันเห็นแก่ได้จริงๆ
ไม่ใช่เพราะฉันเห็นแก่ได้ แต่เพราะนายซื่อบื้อเกินไปต่างหาก
แต่ที่ผ่านมาฉันก็สนุกมากนะ
ฉันคืนให้แล้วกัน
ก็ได้ งั้นก็เลิกกันไปเลย
ฉันไม่อยากได้แหวนบ้าๆ นั่นแล้ว จะโยนทิ้งหรือยังไงก็เชิญ
ขอบคุณนะ ที่อุตส่าห์ยอมมาคบ กับคนที่น่าเวทนาอย่างฉัน
ขอให้มีชีวิตที่ดีก็แล้วกัน
ขอให้ทำเต็มที่กันหน่อยนะครับ
- วันนี้ก็ทำให้ดีๆ นะ - พี่
อ้าว จุงกีมาแล้วเหรอ
ฉันอุตส่าห์ขอร้องผู้กำกับให้ อย่าทำเสียเรื่องล่ะ
ผมรู้แล้วน่า
ว่าแต่ค่าตัวจะจ่ายทันทีหลังถ่ายเสร็จใช่มั้ย
เดี๋ยวจ่ายให้น่า
- จริงสิ นายยังไม่ได้ไปสวัสดีรุ่นพี่ซองอุงใช่มั้ย - ยังเลย
ไปสิ เดี๋ยวฉันแนะนำให้
รุ่นพี่ครับ เขาคือคนที่จะมาเข้าฉากกับรุ่นพี่ ชื่อว่าอีจุนกีครับ
สวัสดีครับ รุ่นพี่
ผมรู้สึกเป็นเกียรติมากครับ ที่ได้มาร่วมงานกับนักแสดงที่ผมนับถือ
อะไรเหรอครับ
รุ่นพี่ครับ
ทำไมเขาถึงลุกไปล่ะครับ
- นี่ผมทำอะไรผิดเหรอ - ทำไมนายถึงได้หัวช้าแบบนี้
เขาอุตส่าห์บอกว่าชอบสายตาของนาย ทำไมถึงไม่ขอบคุณเขาล่ะ
- เขาบอกตอนไหน - ก็เขาทำแบบนี้ไง
มันแปลว่าอย่างนั้นหรอกเหรอ
แล้วทำไมเขาถึงไม่พูดออกมาเลยล่ะ
ปกติรุ่นพี่เป็นคนพูดน้อยอยู่แล้ว
แล้วเขาก็เกลียดคนที่ไม่เข้าใจ สิ่งที่เขาพูดมาก นายก็ระวังให้ดีล่ะ
- เข้าใจมั้ย - โอเคครับ
ฉันไปก่อนล่ะ
พูดก็ไม่พูด แต่เกลียดคน ที่ไม่เข้าใจสิ่งที่เขาพูดเนี่ยนะ
เป็นบ้าอะไรของเขาวะ
หรือว่าจะเป็นเสน่ห์ของเขา
โคตรเท่เลย
พร้อมนะ
แอกชัน!
คัต!
รุ่นพี่เป็นอะไรไปครับ
ผมเหรอครับ
อะไรนะครับ
เอ่อ...
รุ่นพี่จะไปไหนครับ
รุ่นพี่!
- นี่นายจ้างคนแบบนี้มาเหรอ - ขอโทษครับ ผู้กำกับ
มานี่เลย
นี่ สตินายยังไม่เข้าร่องเข้ารอยอีกเหรอ
ผมทำอะไรผิด
รุ่นพี่บอกให้นายถอยไป แล้วทำไมนายถึงยังยืนเฉยอยู่อีก
เขาบอกให้ผมถอยไปเหรอ
- บอกเมื่อไหร่ - ก็เขาทำมือแบบนี้
เขาทำท่านี้มาสามครั้งแล้วนะ
มันแปลว่าเขาชอบสายตาผมไม่ใช่เหรอ
นายก็ต้องดูสถานการณ์ด้วยสิ
นายนี่มันหัวช้าจริงๆ
รุ่นพี่ครับ
แล้วทำไมไม่พูดออกมาล่ะ
อยากจะบ้าตายจริงๆ
ทำไมเขาถึงไม่ยอมจ่ายเงินล่วงหน้าให้นะ
แล้วฉันจะไปบอกดงกูยังไงล่ะเนี่ย
ให้ตายสิ
แล้วฉันจะไปรู้...
ทำแบบนี้แล้วฉันจะไปรู้ได้ยังไง
พี่ๆ
พี่กำลังกลับบ้านเหรอ
แกเพิ่งเลิกงานเหรอ
ใช่ พี่อยากกินสักอันมั้ย
- เพิ่งเลยวันหมดอายุมาสี่วันเอง - ฉันขอผ่าน
เชิญแกกินไปคนเดียวจนกว่าจะขี้หมดตัวเถอะ
ทำไมพี่ต้องหงุดหงิดด้วยล่ะ
มีเรื่องอะไรเหรอ
จริงสิ
วันนี้พี่เข้าฉากกับพัคซองอูใช่มั้ย
เป็นไง เขาดูมีออร่ามากมั้ย
ก็มีออร่าอยู่นะ
- แต่เขาโคตรแปลกเลย - ยังไง
เขาไม่ยอมพูดออกมา
แต่กลับไม่ชอบคนที่ไม่เข้าใจเขา
ไม่ยอมพูดออกมา แต่กลับไม่ชอบคนที่ไม่เข้าใจเหรอ
- บ้าไปแล้ว - ก็นั่นไง
เอางี้ สมมติว่าฉันคือพัคซองอู ส่วนแกคือฉัน
เรากำลังถ่ายทำกันอยู่ แต่อยู่ดีๆ เขาก็...
ทำมือแบบนี้ แกคิดว่ามันแปลว่าอะไร
- ให้ถอยหลังไปก้าวนึง - แกรู้ได้ไงอะ
ชัดขนาดนี้ ใครดูก็รู้
โอเค ก็ได้
ตอนที่ฉันเข้าไปสวัสดีเขา
แล้วก็บอกว่าเป็นเกียรติมากที่ได้พบเขา
แล้วเขาก็...
ทำท่าแบบนี้ แกคิดว่ามันแปลว่าอะไร
- แปลว่า "ตาสวยดี" - ทุกคนแปลออกหมดเลยเหรอ
มีแค่ฉันคนเดียวที่ไม่เข้าใจเหรอ
ผมก็แค่เดาเฉยๆ
- ทำไมพี่ถึงหัวช้าจัง - ว่าไงนะ
แล้วจะเป็นนักแสดงชื่อดังได้ไง
เขารู้ได้ยังไงว่า...
ไอ้นิ้วเวรเอ๊ย
เรากลับมาแล้ว
แม่เด็กล่ะ
แกไม่สบายเหรอ
เป็นอะไรไป
มีเรื่องอะไรหรือเปล่า
สมัยนี้เขาฮิตการเป็นใบ้หรือไงกันนะ
พูดออกมาสิวะ
ผมเลิกกับซูอาแล้ว
ว่าไงนะ
ทำไมเร็วแบบนี้ล่ะ เหตุผลคืออะไร
เหตุผลเหรอ ฉันขัดเธอตอนพูดข้อที่ 90
เพราะถ้าไม่ขัด คงยาวจนถึงเช้าแน่
- ทำไมล่ะ ทั้งๆ ที่แกเป็นคนดีขนาดนี้เนี่ยนะ - แกดูไม่ออกเหรอ
ซูอาเองก็อายุมากขึ้น ที่บ้านก็คงอยากให้เธอแต่งงาน
แต่ดูเขาสิ
งานที่มั่นคงก็ไม่มี
ยิ่งเงินกับอนาคตยิ่งไม่ต้องพูดถึง
แถมเกสต์เฮาส์ก็จะเจ๊งแหล่ไม่เจ๊งแหล่
ถ้าฉันเป็นเธอ ฉันก็เทเขาเหมือนกัน
คนโง่ๆ อย่างพวกเรา ไม่มีปัญญาไปเดตกับใครได้หรอก
แกก็เลยรู้สึกแย่ที่โดนเธอทิ้งสินะ
แกไม่ได้ตื๊อเธอเหมือนไอ้ขี้แพ้ใช่มั้ย
ผมจะไปตื๊อยัยนั่นทำไม
ตอนเธอบอกเลิก ผมยังตอบไปว่าก็ดี
แล้วก็ถอดแหวนปาลงพื้นด้วย
แกโยนทิ้งทำไม
นั่นมันทองเลยนะ รู้มั้ยว่าทองแพงแค่ไหน
นั่นน่ะสิ เราเอามันมาจ่ายค่าน้ำได้เลยนะ
แกนี่มันคิดอะไรตื้นๆ จริงๆ
- เรากลับไปหากันดีมั้ย - บ้าเหรอ
ทำไมผมต้องไปหาด้วย เสียศักดิ์ศรีเปล่าๆ
งั้นแกก็รักษาศักดิ์ศรีแกอยู่ที่นี่ ส่วนพวกฉันจะไปหาเอง
- ลุยเลย - ไม่ต้องเลย
- แกขอเบิกเงินมาหรือยัง - คิมบับปลาทูน่าคือที่สุด
เชิญกินกันให้เต็มที่ไปเลย
ฉันก็ไม่ได้หวังอะไรจากพวกนายอยู่แล้ว
นี่ๆ
เดี๋ยวพรุ่งนี้ค่าตัวก็ออกแล้ว ไม่ต้องห่วงหรอกน่า
แล้วเราจะทำยังไงกับเด็กนี่ดีล่ะ
- จะนั่งรอไปเรื่อยๆ ก็ไม่ได้ - ไม่รู้ด้วยแล้ว
โทรแจ้งตำรวจเถอะ ผมเหนื่อยจะตายอยู่แล้ว
อดทนรออีกนิดเถอะนะ
นั่นสิ รอให้ถึงพรุ่งนี้ก็พอ
- เด็กน่าสงสารจะตาย - งั้นพวกพี่ก็มาดูแลเองสิ
ผมเขย่าตัวกล่อมเด็กทั้งวันจนปวดหัวไปหมดแล้ว
รีบมาเปลี่ยนตัวเลย ปลดสายให้ที
- เดินหน้าไปหน่อยซิ - โอเค
ตรงนี้ๆ
ช่วยปลด...
จะไปไหน
กลับมาเดี๋ยวนี้เลยนะ
มานี่เลย
เปิดนะ ล็อกเหรอ
ฉันพังประตูเข้าไปแน่
ฉันพังประตูจริงด้วย ตอนนี้ฉันสติแตกแล้ว
ฉันจะไปเอาค้อนมาจริงด้วย
คิดว่าฉันไม่กล้าใช่มั้ย
มานี่เลย
เปิดเดี๋ยวนี้นะ!
เฮ้ย!
เพราะเด็กคนนี้ ฉันเริ่มจะทนไม่ไหวแล้ว
เจ้าพวกนี้นี่มัน... ออกไปแล้วเหรอ
พวกเขานี่ฉลาดเป็นกรดกันจริงๆ
พัฒนากันได้เร็วจริงๆ
ให้ตายสิ
ฮัลโหล
ครับ พูดอยู่ครับ อะไรนะ
ค่าไฟเหรอครับ ภายในอาทิตย์นี้เหรอครับ
ถ้าไม่มีน้ำไม่มีไฟ แล้วเราจะเปิดเกสต์เฮาส์ได้ยังไงล่ะครับ
พวกเราเปิดเกสต์เฮาส์...
ฮัลโหล
วางสายแล้วเหรอ วางสายใส่ฉันอีกแล้ว!
จะทำยังไงดีวะ
ช่วยฉันหน่อยเถอะ
แหม ฉันทำแบบนั้นไม่ได้หรอก
ฉันก้มีศักดิ์ศรีเหมือนกันนะ
คุณดงกูมาทำอะไรที่นี่เหรอครับ คุณซูอายังไม่มาเลยนะครับ
งั้นผมขอเข้าไปนั่งรอข้างในได้มั้ยครับ
- เชิญเลยครับ - ขอบคุณครับ
ว่าแต่...
- เมื่อวานคุณทำความสะอาดสตูดิโอหรือยังครับ - ยังเลยครับ
- ทำไมเหรอครับ - ไม่มีอะไรครับ
อ้าว มาแล้วเหรอ
คือว่า...
- คือว่า... - ฉันนึกว่าเราจะไม่ต้องเจอกันแล้วซะอีก
- นายมาทำอะไรที่นี่ - อ๋อ คือว่า...
คือว่า...
- ฉันมีเรื่องจะถามเธอน่ะ - เรื่องอะไร
คือฉันจะถามว่า...
เธอว่าเรื่องโล่ขีปนาวุธมันจะจบเมื่อไหร่เหรอ
นายมาเพื่อถามเรื่องนี้เนี่ยนะ
ใช่
ถึงเราจะเลิกกันแล้ว แต่เราก็ยังเป็นคนเกาหลีเหมือนกัน
เรื่องการทูตพวกนี้เราคุยกันได้ไม่ใช่เหรอ
ถูกมั้ย
เนอะ
ส่วนทรัมป์...
พวกเขาควรจะเจรจากันให้ดีๆ...
- เดี๋ยวนะ - ทำไม มีอะไร
ฉันว่าเราควรแก้ปัญหา นิวเคลียร์ของเกาหลีเหนือก่อนนะ
ฉันว่าเราควรสนับสนุน และร้องขอให้จัดการเจรจาหกฝ่าย
จริงด้วย เป็นความคิดที่ดีมาก
แต่มันจะเป็นทางออกที่ดีที่สุดหรือเปล่า
- แล้วนายคิดเห็นว่ายังไง - ฉันจะไปคิดทำไม ก็ให้นักการเมืองคิดไปสิ
ฉันไปก่อนนะ
อะไรของเขา
ชอบลืมของทิ้งไว้ตลอดเลย
ดงกู! คังดงกู!
- ยินดีต้อนรับครับ - สวัสดีครับ
- รับซื้อแหวนทองใช่มั้ยครับ - ใช่ครับ
รับซื้อครับ ว่าแต่คุณจะขายอะไรเหรอครับ
อันนี้ครับ
ไม่ใช่อันนี้ครับ อันนี้ต่างหาก
ขายได้เท่าไหร่เหรอครับ ทอง 18 เคเลยนะครับ
นายมาเพราะเรื่องนี้เองสินะ
ซูอา
นายน่าจะบอกฉันนะ ฉันจะได้ช่วยหา
คือว่า...
เราโดนตัดน้ำไปแล้ว แล้วกำลังจะโดนตัดไฟอีก
งั้นเหรอ ถ้างั้น...
ขายของฉันด้วยก็ได้นะ
นายลืมมือถือไว้
ซูอา ซูอา!
แหมรุ่นพี่ รุ่นพี่เป็นคนตลกมากเลยนะคะเนี่ย
ไม่อยากเชื่อว่ารุ่นพี่จะเคยเจอเรื่องแบบนี้
โคตรตลกเลย
สวัสดีครับ รุ่นพี่
ผมขอโทษที่ไม่เข้าใจที่รุ่นพี่พูดเมื่อวานนะครับ
ยกโทษให้ผมด้วยครับ
ขอบคุณที่ยกโทษให้ครับ
นี่
ครั้งนี้นายฟังรู้เรื่องนี่
- นายคงปรับตัวได้แล้วสินะ - จริงเหรอ
- นี่ผมเข้าใจถูกจริงๆ เหรอ - ก็ใช่น่ะสิ
รุ่นพี่เขาทำท่าแบบนี้แล้วก็แตะไหล่นายด้วย
อย่าทำให้รุ่นพี่เขาไม่พอใจอีกล่ะ
ครับพี่
ฉันทำได้แล้ว
อุ้ย ขอโทษที
คัต! โอเค
ทำได้ดีมากทุกคน
รุ่นพี่ครับ รุ่นพี่แสดงได้ดีมากเลยครับ
ขอบคุณสำหรับคำชมครับ
ผมจะตั้งใจทำงานครับ
อะไรนะครับ จริงเหรอครับ
ครับ รุ่นพี่
ทุกคน! วันนี้รุ่นพี่จะเลี้ยงเนื้อวัวพวกเรา
พัคซองอู
รุ่นพี่ครับ ช่วยดื่มอวยพรหน่อยครับ
- ขอบคุณสำหรับอาหารครับ - อาหารครับ
- ชนแก้ว - ชนแก้ว
กระเพาะของฉันคงจะชอบเนื้อวัวนี้มาก
รุ่นพี่ครับ ขอบคุณสำหรับอาหารนะครับ
มีอะไรเหรอครับ
แต่ว่ารุ่นพี่ คือว่าผม...
กลับมาแล้ว
เกิดอะไรขึ้นเหรอ
พี่จุนกีคงทำงานในวงการหนังไม่ได้แล้วล่ะ
- ทำไมล่ะ - พัคซองอูบอกเขาว่ามีข้าวติดแก้ม
แต่เขากลับจุ๊บแก้มแทน
พี่ทำลงไปทำไม
ก็เขามองด้วยสายตาแปลกๆ นี่
ฉันก็เลยเข้าใจผิด
ฉันนึกว่าเขาให้ฉันจุ๊บ เพื่อขอบคุณที่เขาเลี้ยงเนื้อ
แล้วแกล่ะเป็นอะไร
ก็ซูอาดันจับได้ว่าเขากำลังเอาแหวนคู่ไปขายน่ะสิ
อะไรนะ
เธอมองฉันด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความรู้สึกดูถูก
เฮ้อ
อย่างนี้เราก็จ่ายค่าน้ำได้สิ
ฉันยังไม่ได้ขาย
ต่อให้ฉันต้องจนตรอก ฉันก็ตัดใจขายแหวนคู่ไม่ได้
แล้วแบบนี้เราจะรับแขกโดยที่น้ำไม่ไหลได้ยังไง
นั่นน่ะสิ
พวกเรานี่มันน่าเวทนาจริงๆ
พวกเราสามคนจะหาเงิน สี่แสนภายในสองวันได้ยังไง
ฉันว่าพวกเรา...
ยอมแพ้กันเถอะ
ยอมแพ้เรื่องอะไร
ก็เกสต์เฮาส์นี้ไง
ปิดมันไปเถอะ
พูดอะไรของแก เราจะหาเงินไปสร้างหนัง
- แล้วไปเมืองคานส์ด้วยกันไง - เลิกฝันได้แล้ว
พวกเราเนี่ยนะจะสร้างหนังได้
แค่ไม่อดตายก็ดีถมถืดแล้ว
ก็จริง ฉันว่ามันคงไปไม่รอดแล้วล่ะ
ยอมแพ้ทั้งเรื่องเกสต์เฮาส์ กับเรื่องสร้างหนังกันเถอะ
ผมคงต้องยอมแพ้ทุกอย่างในชีวิตเลยสินะ
ทำไมชีวิตถึงได้ซวยแบบนี้
แล้วเราจะทำยังไงกับเด็กดี
จะทำยังไงได้ล่ะ เราก็ต้องพาเธอไปให้ตำรวจสิ
ขนาดพ่อแม่ยังยอมแพ้ แล้วเราจะเลี้ยงได้ยังไง
อย่างน้อยเราก็ควรหาข้าว ให้เธอกินเป็นมื้อสุดท้ายนะ
นมผงก็หมดแล้วด้วย
แม่งเอ๊ย
ใช่นมผงอันนี้หรือเปล่า
โอ้โห โคตรแพงเลย
ขอเงินหน่อยสิ
- ขอโทษนะครับ - คะ
อันนี้เป็นของพวกเรานะ
พวกเรากำลังจะซื้อ แต่แค่วางไว้แป๊บนึง
ใครหยิบก่อนก็ต้องได้ก่อนสิคะ
ผมบอกแล้วไง ว่ามันเป็นของพวกเรา
นี่คุณจะทำอะไร ปล่อยนะ
มีปัญหาอะไรกันเหรอคะ
เกิดเรื่องอะไรคะ
ก็ผู้ชายพวกนี้เอาแต่บอกว่ากระป๋องนี้เป็นของเขา
แต่ผมแค่จะวางไว้แป๊บนึงนะ
เรื่องแค่นี้เอง
คุณยอมให้เธอไปเถอะค่ะ
อะไรนะครับ
ยอมเหรอครับ
ทำไมล่ะครับ
ทำไมเราต้องยอมด้วยล่ะ
คือว่า...
เราพยายามกันเต็มที่แล้ว แต่มันก็ได้แค่นี้
เราพยายามกันแทบตายแต่โลก ไม่เคยช่วยเราเลย จะให้พวกเราทำยังไง
เรารีโนเวตทุกอย่างด้วยมือของพวกเราเอง
มันคือความหวังสุดท้ายของพวกเรา
พวกคุณพูดเรื่องอะไรกัน...
เรายอมแพ้ทุกอย่างได้ แต่ต้องไม่ใช่นมกระป๋องนี้!
เอามาให้ผม!
ผมก็ด้วย
เมื่อกี้พวกแกเห็นหน้าป้าเขามั้ย
หน้าป้าเขาซีดเผือดเลย
เขามาแหยมผิดคนแล้ว
วันนี้มันเหมาะที่จะจิบนมผงจริงๆ
นมผงอุ่นๆ
พวกแกทำอะไรน่ะ
ถ่ายหนังกันอยู่หรือไง
ทำไมล่ะ มันสนุกดีออก
ทำไมแกชอบทำเสียบรรยากาศตลอดเลย
นั่นสิ
ไอ้หนู เมื่อกี้เธอเห็นที่พวกพี่ๆ ชิงนมมาให้เธอใช่มั้ย
- ห้ามลืมเด็ดขาดนะ - ใช่แล้ว
ห้ามลืมพวกพี่ๆ เด็ดขาดนะ
ใช่แล้ว เจ้าตัวแสบ
เด็กคนนี้น่ารักมากครับ
ขอบคุณครับๆ
- พวกคุณมาเที่ยวกันเหรอ - ใช่ค่ะ เรามาเที่ยวด้วยกันค่ะ
แล้วพวกคุณจะไปทีไหนเหรอ
จริงๆ แล้ว พวกเรากำลังหาที่นอนกันอยู่
- ที่นอนเหรอ - พวกเขาง่วงเหรอ
ที่นอนไง
- พวกเรามีเกสต์เฮาส์ - จริงเหรอ
คุณยังมีห้องว่างมั้ย
มีสิ ห้องๆ
พวกเรามีหลายห้องเลยนะ เยอะมาก
พวกคุณอยากได้ห้องใช่มั้ย
- อยากสิ - คืนนี้เหรอ
คืนนี้เหรอ งั้นก็ไปกันเลย
ไปเลยๆ พวกเรามีลูกค้าแล้ว
ตามผมมา
ไปกันเลย!
ลูกค้าเหรอ
ลูกค้า
- คุณลูกค้า - คุณลูกค้า
ไม่อยากจะเชื่อเลย
- นี่ไม่ใช่ความฝันใช่มั้ย - สุดยอดไปเลย
ตั้งแต่เปิดมา เพิ่งเคยมีลูกค้าเยอะที่สุดก็วันนี้
- เด็กนี่เป็นตัวนำโชคจริงๆ - ใช่เลย
อย่างนี้เราก็จ่ายค่าน้ำกับค่าไฟได้
ถ้าเป็นแบบนี้ไปเรื่อยๆ เราก็จะจ่ายหนี้เงินกู้แล้วก็สร้างหนังได้
ดีใจขนาดนั้นเลยเหรอ
- ไหนบอกว่าอยากยอมแพ้ไง - เรื่องนั้น...
ฉันหมายถึงยอมแพ้เรื่องยอมแพ้ต่างหาก
ถอยไปเลย
ดูมันทำเข้า
จ้ะ ใช่จ้ะ
เจ้าหญิงน้อยชอบเหรอจ๊ะ
ชอบโอป้าขนาดนั้นเลยเหรอจ๊ะ
พี่จำเป็นต้องใช้เสียงแบบนั้นด้วยเหรอ
ตายจริง นุ้งดงกูไม่ชอบเสียงแบบนี้เหรอจ๊ะ
- พอเถอะ - นี่แกกล้าพูดกับฉันแบบนี้เหรอ
แหม ดงกูโกรธแล้วสินะ
น่ากลัวจุงเบย
มาเล่นจ๊ะเอ๋กันดีกว่า
เจ้าปีศาจ
บอกว่าให้พอไง
อย่าตะโกนสิวะ
เด็กร้องเลยเนี่ย
เดี๋ยวนะ เป็นเพราะเธอหิวหรือเปล่า
- นมผงล่ะ - ฉันวางไว้ในห้องครัวน่ะ
เจ้าหญิงน้อย รอโอป้าแป๊บนึงนะ
เดี๋ยวโอป้าไปชงนมให้น้า
มานี่เลย
พ่อแม่เด็กจะทิ้งแกจริงๆ เหรอ
พวกเขาทิ้งเด็กน่ารักๆ แบบนี้ได้ยังไง
พวกเขาคงมีเหตุผลแหละ
แล้วถ้าพวกเขาไม่กลับมาแล้วล่ะ
งั้นเราก็เลี้ยงเธอเองก็ได้
แกไม่เห็นที่เธอเรียกลูกค้ามาเหรอ
ฉันกลัวว่าแม่เธอจะมาพาตัวเธอกลับมากกว่า
- เราจะเลี้ยงเธอได้ยังไง - ไม่รู้ด้วยแล้ว
ค่อยคิดทีหลัง
ถึงเวลากินนมของเจ้าหญิงน้อยแล้ว
เจ้าหญิงน้อย ถึงเวลากิน...
หายไปไหน
เฮ้ย เธอหายไปไหนน่ะ
เธอหายไปไหน
หยุดนะ!
หยุดเดี๋ยวนี้นะ
หยุดนะ
- ไม่เป็นไรใช่มั้ย - จับมันไว้
- รีบไปกันเถอะ - รอด้วยสิ
วิ่งเร็วชิบเป๋งเลย ให้ตายสิ
แกตายแน่ ไหนดูหน้าหน่อยซิ
เอ่อ...
คุณเจ็บตรงไหนหรือเปล่าครับ
ผมชื่ออีจุนกีครับ
แม่ขอโทษนะ
แม่ขอโทษจริงๆ
แม่ขอโทษ แม่จะไม่ทำแบบนี้อีกแล้ว
แม่ขอโทษ
ซอล แม่ขอโทษนะ แม่ขอโทษ
เธอชื่อซอลเหรอครับ
ถ้าจะมานั่งร้องไห้ขนาดนี้ ก็ไม่น่าทิ้งตั้งแต่แรกสิ
แกพูดแรงไปแล้วนะ
คุณคงลำบากมากสินะครับ มาซบไหล่ผมร้องไห้มั้ยครับ
มันใช่เวลามาเต๊าะสาวมั้ยเนี่ย
- ฉันไม่ได้เต๊าะสักหน่อย - พอเลย
ว่าแต่คุณทิ้งลูกไว้ที่นี่ทำไมเหรอครับ
จริงด้วย
- แล้วพ่อเด็กล่ะครับ - พ่อเด็กล่ะ
- บ้านคุณอยู่ที่ไหนครับ - จริงด้วย บ้าน
เลิกร้องแล้วพูดมาสิครับ
เราจะได้พาพวกคุณไปส่งที่บ้านได้
เธออาจจะมีเหตุผลของเธอก็ได้ เจ้าบ้า
ฉันขอโทษจริงๆ ค่ะ
- ขอตัวก่อนนะคะ - จะไปแล้วเหรอครับ
คุณมีที่ไปเหรอครับ
ดึกแบบนี้แล้วคุณจะออกไปกับลูกได้ยังไงครับ
ผมว่าคืนนี้พวกคุณนอนที่นี่ก่อนดีกว่า
นอนอะไร แกพูดบ้าอะไร
- เราไม่มีห้องให้เช่าแล้วนะ - ให้เธอนอนห้องซอจินก็ได้นี่
ยังไงเธอก็นั่งอ่านหนังสือ ที่ห้องสมุดทั้งคืนอยู่แล้ว
ไม่เป็นไรหรอกค่ะ ฉันไม่อยากสร้างปัญหาให้พวกคุณแล้ว
ไม่เป็นไรหรอกครับ พักที่นี่คืนนึงก่อนก็ได้
แล้วก็ไม่ต้องไปสนใจหมอนี่หรอกครับ
เขาบ้าๆ บอๆ เพราะโดนสาวเทมาน่ะครับ
ใครโดนเท
เราทั้งคู่ตัดสินใจเลิกกันต่างหาก
แล้วผมก็ไม่ได้รู้สึกอะไรกับซูอาแล้วด้วย
แต่ทำไมพี่ต้องขุดเรื่องนั้นขึ้นมาพูด!
ไม่เห็นต้องมาตวาดใส่กันเลย
- ไอ้บ้า! - พอเถอะน่า
ไม่มีไรครับ อย่าไปสนใจเขาเลย
ใจเย็นๆ นะครับ ค่อยๆ เดิน
ง่วงจัง
รีบนอนดีกว่า
ต้องนอนแล้ว
คุณเป็นใคร
- หัวขโมยเหรอ - ไม่ใช่นะคะ คือว่าฉัน...
แล้วเด็กนั่นเป็นใคร
- มีอะไร - เกิดอะไรขึ้น
- นี่ไงหัวขโมย
หัวขโมย
ให้ตายสิ
เลิกเอะอะโวยวายได้แล้ว
คุณยุนอา เป็นอะไรหรือเปล่าครับ
ตกใจมากใช่มั้ยครับ
- พี่รู้จักเธอเหรอ - ใช่
เธอชื่อว่ายุนอา เพิ่งมาเมื่อคืนนี้
แหม วิวดีจัง
ตอนนี้เธอเป็นผู้หญิงแล้วสินะ
อะไรนะ
ไอ้พวกลามก
ออกไปเลย ยังไม่ออกอีก!
อย่างนี้นี่เอง
พี่น่าจะบอกฉันให้เร็วกว่านี้นะ
เราไม่ได้สนิทกันมากพอ ที่จะมานั่งคุยเรื่องพวกนี้ไม่ใช่เหรอ
มันก็จริง
- ขอโทษด้วยนะคะ เป็นความผิดฉันเองค่ะ - ไม่เป็นไรหรอกค่ะ
ขอโทษที่เข้าใจคุณผิดนะคะ
ไหนๆ ตอนนี้มันก็ดึกมากแล้ว
คืนนี้ก็แบ่งเตียงนอนกับเธอไปก่อนแล้วกัน
- แบ่งเตียงเหรอ - แล้วจะให้นอนกับฉันหรือไง
พี่ก็รู้ว่าฉันนอนร่วมเตียงกับคนอื่นไม่ได้
ฉันห้ามแล้ว แต่พวกเขา ก็ยังยืนกรานแล้วจะให้ฉันทำยังไง
- ห้องอื่นก็มีนี่ - ห้องอื่นมีลูกค้านอนเต็มหมดแล้ว
ห้องเต็มเหรอ เป็นไปได้ยังไง
เรื่องมันยาว เลิกพูดเรื่องนี้ แล้วนอนๆ กับเธอไปเถอะน่า
แต่ฉันจะนอนร่วมเตียงกับคนแปลกหน้าได้ยังไง...
เรื่องเล็กแค่นี้ทำมาเป็น
งั้นเธอก็ลงไปนอนที่พื้นสิ
มาปลุกคนอื่นกลางดึกแบบนี้
เอาไปเก็บให้ด้วย
อย่ามานอนตรงนี้ เข้าไปนอนในห้องสิ
คุณน่าจะเมื่อย ทำไมไม่ปลุกฉันล่ะคะ
ฉันเห็นคุณกำลังหลับสบาย
ขอโทษด้วยนะคะ เวลานอนฉันมักจะทำอะไรแย่ๆ ลงไป
ฉันไม่ได้ทำอะไรไม่ดีลงไปใช่มั้ยคะ
ไม่เลยค่ะ คุณแค่ตดแค่ไม่กี่ครั้ง
แต่กลิ่นไม่ค่อยเหม็นนะคะ
ขนมปังไหลเยิ้มไปหมดแล้ว
จะหาวต่อหน้าลูกค้าก็ปิดปากบ้างสิ
ฉันแทบไม่ได้นอนเลย เพราะไม่สบายตัว
- ไม่สบายตัวเรื่องอะไร - นอนกับคนแปลกหน้ามันจะไปสบายตัวได้ยังไง
ทุกครั้งที่ฉันเริ่มเคลิ้ม เด็กก็เริ่มร้อง ส่วนผู้หญิงคนนั้นก็เริ่มกรนอีก
เธอทำให้คนอื่นรู้สึกอึดอัดขนาดนี้
แถมยัง...
มีอะไรอีก
ขอบคุณที่ให้ฉันพักที่นี่นะคะ
- ฉันขอตัวกลับก่อนนะคะ - คุณไม่มีที่ไปไม่ใช่เหรอครับ
- คุณพักที่นี่ไปก่อนก็ได้นะ - พูดเรื่องอะไรของแก
ก็เธอไม่มีที่ไป
- แกนี่ไม่รู้จักเห็นใจคนอื่นบ้างเลย - อะไรนะ
ไม่เป็นไรค่ะ ฉันไม่อยากสร้างปัญหาให้พวกคุณแล้ว
ถ้างั้นมาทานข้าวเช้าก่อนสิครับ
ไม่เป็นไรค่ะ ฉันยังไม่หิวเลยค่ะ...
- มานั่งเถอะครับ เดี๋ยวผมทาขนมปังให้ - ร้องดังยิ่งกว่าฟ้าร้องอีก
ค่อยๆ ทานก็ได้นะครับ
ดื่มนมด้วยนะครับ
เดี๋ยวดูชิกจะดูแลเด็กให้เอง ไม่ต้องห่วงนะครับ
เดี๋ยวผมเอามาเพิ่มให้
- จะทำยังไงดี - เด็กเป็นอะไร
- ทำไมถึงร้องไห้ล่ะ - ไม่รู้สิ ฉันกล่อมเด็กให้เงียบไม่ได้เลย
โอ๊ะ ถึงเวลาแล้วนี่
ขอบคุณค่ะ
หนูหิวสินะ แม่ขอโทษนะจ๊ะ
เดี๋ยวแม่ให้กินนมนะ
ขนมปังมาแล้ว...
- พระเจ้าช่วย - นี่มันอะไรกัน
เมื่อกี้ฉันเห็นอะไรไป
- พี่เห็นเหรอ - เปล่า
เห็นมั้ย ฉันบอกแล้วว่า เธอมีแต่จะทำให้คนอื่นรู้สึกอึดอัด
ทำไมไม่กินล่ะ แปลกจัง
- มีอะไรเหรอครับ - ลูกไม่ยอมดูดนมค่ะ
- งั้นเดี๋ยวเอานมผงมาให้นะครับ - ไม่เป็นไรค่ะ
ฉันต้องป้อนนมจากเต้า เพราะไม่งั้นภูมิคุ้มกันของลูกจะต่ำ
หรือว่าฉันต้องปั๊มป์นมนะ
ปั๊มป์เหรอ...
แต่ไม่มีเครื่องปั๊มป์นี่สิ
เครื่องปั๊มป์คืออะไร
- มันคืออะไร - แล้วผมจะไปรู้ได้ไง
- ไปถามเธอสิ - ขอโทษนะครับ
- เครื่องปั๊มป์คืออะไรเหรอครับ - มันคือ...
มันเป็นเครื่องปั๊มป์นมจากเต้าค่ะ
เวลาที่ลูกดูดนมไม่ได้ ฉันก็ต้องปั๊มป์นมออกมา
แล้วมันมีขายที่ไหนเหรอครับ
ฉันคิดว่า ที่ร้านขายอุปกรณ์ สำหรับเด็กน่าจะมีขายนะคะ
แต่ว่ามันแพงมาก แล้วฉันก็ไม่มีเงินด้วย
เดี๋ยวพวกเราซื้อมาให้เอง
คุณช่วยอยู่นิ่งๆ ได้มั้ย
- เดี๋ยวผมไปซื้อเอง - ผมไปด้วย
ผมต้องไปทำงานพิเศษแล้ว
พวกพี่!
พาฉันไปด้วยคนสิ
เรามีลูกค้าอยู่ จะไปกันหมดนี่ได้ยังไง
เธออยู่ที่นี่แหละ
- ขอโทษทีนะ - ไม่ได้นะ
แต่ฉันอึดอัดที่ต้องอยู่ใกล้ๆ เธอนะ
- พาฉันไปด้วยนะ - อยู่เฝ้าที่นี่ไป ชิวแบคคา
พี่!
มันก็จริงอยู่ที่คนเป็นแม่ จะสนใจแค่การดูแลลูกเท่านั้น
แต่เธอดึงเสื้อขึ้นต่อหน้าผู้ชายแบบนั้น...
ใจหายใจคว่ำหมดเลย
นั่นน่ะสิ
ที่นี่มีของขายเยอะเลยนะ
แล้วเจ้าเครื่องปั๊มป์นั่น มันหน้าตาเป็นยังไง
อะไรเนี่ย
ไม่เห็นมีอะไรเลย
สวัสดีค่ะ
ชุดที่คุณลูกค้าเห็นอยู่นี้ คือชุดให้นมบุตรค่ะ
ชุดให้นมบุตรก็คือ
หลายๆ ครั้งลูกมักจะร้องไห้ หิวนมตอนที่ออกไปข้างนอก
แต่เพราะคนเยอะเกินไป คุณแม่จึงไม่สามารถให้นมลูกได้
แต่เรื่องนั้นหายห่วงไปได้เลยค่ะ
เพียงแค่รูดซิบขึ้น และควักนมออกมา
คุณแม่ก็จะสามารถให้นมบุตรได้ โดยไม่ต้องกังวลว่าจะมีคนมองค่ะ
หรือเรียกอีกอย่างว่า "กระเป๋าหน้าอก"
หน้าอก... อ๋อ
กระเป๋าหน้าอกเหรอครับ
มีของน่าสนใจเยอะเลยแฮะ
นี่อะไรน่ะ
สวัสดีค่ะ
ของที่คุณลูกค้าเห็นอยู่นี้คือ "แผ่นซับน้ำนม" ค่ะ
แผ่นซับน้ำนมก็คือ
เวลาที่ลูกดูดนมแม่จนรู้สึกอิ่ม
จากนั้นเด็กจะทำยังไงต่อคะ
เด็กก็จะเอาปากออกจากหน้าอกของแม่
แล้วทีนี้จะเกิดอะไรขึ้นคะ
สุดท้ายน้ำนมก็ไม่มีที่รองรับ และพุ่งออกมาราวกับน้ำพุ
แต่ถ้าหากคุณแปะแผ่นนี้ไปที่หน้าอก
คุณแม่ก็จะรู้สึกผ่อนคลายทันที
หรือจะเรียกอีกอย่างว่า "เกราะป้องกันนมแม่" ก็ได้ค่ะ
ว่าแต่คุณลูกค้ามีของที่กำลังหาอยู่หรือเปล่าคะ
ผมจะมาซื้อเครื่องปั๊มป์นมน่ะครับ
ไม่ไหวแล้ว รู้สึกอึดอัดจนจะตายอยู่แล้ว
ฉันต้องพูดอะไรสักอย่างแล้ว
น้องคิ้วเข้มมากเลยนะคะเนี่ย
ดูแก้มตุ้ยนุ้ยนี่สิ น่ารักจริงๆ เลยเจ้าชายน้อย
ลูกสาวค่ะ
อ๋อ เหรอคะ
แต่ว่าเธอมีเสน่ห์เหมือนเด็กผู้ชายเลยนะคะ
สมัยนี้เขาฮิตผู้หญิงเท่ๆ ไม่ใช่เหรอคะ
คุณพ่อคงหลงน่าดูเลยนะคะเนี่ย
เราเลิกกันแล้วค่ะ
งั้นเหรอคะ
แหม สมัยนี้โตมาแบบไม่มีพ่อก็ไม่เป็นไรหรอกค่ะ
แค่มีคุณตาคุณยายก็ได้รับความรักเป็นสองเท่าแล้ว
พวกท่านเสียไปแล้วค่ะ
เสียตอนฉันอายุสองขวบ
จากเหตุเพลิงไหม้
พวกพี่รีบๆ กลับมาสักทีสิ ด่วนเลย!
เรามีเครื่องปั๊มป์นมแบบแมนนวลกับแบบออโต้
เครื่องแบบแมนนวล เพียงคุณเอากรวยนี้ไปครอบที่หน้าอก
และดึงด้ามนี้เข้าๆ ออกๆ
สวบ สวบ
นี่คือวิธีการปั๊มป์ให้น้ำนมออกมาค่ะ
ส่วนแบบออโต้ เพียงแค่คุณกดปุ่มนี้
มันก็จะทำการปั๊มป์ 40 ถึง 50 ครั้งต่อนาที
สวบๆๆ
โอเคๆ พอแล้วครับ
ขอเครื่องนึงครับ ไม่ต้องอธิบายแล้ว
ขอร้องล่ะครับ
มันเป็นอะไรที่น่าช็อกมากจริงๆ
นั่นน่ะสิ
เราไปซื้อยาบำรุงหัวใจกินคนละเม็ดดีมั้ย
เอาสิ
นี่
นั่นซูอานี่นา
ดงกู นั่นซูอา...
ดงกู คังดง...
แกไปทำอะไรตรงนั้น
ฮะ อ๋อ...
ตรงนี้มีเสาด้วยเหรอเนี่ย
แข็งแรงจังเลย
เสามันก็ต้องแข็งแรงสิวะ
อย่าบอกนะว่า...
- ซูอา! - พี่จะทำอะไรน่ะ
อย่านะ อย่าเลย
พี่เป็นอะไรของพี่
- อย่าทำเลยนะ - ให้ตายสิ
ถ้าแกลืมเธอไม่ได้ ก็ไปคุกเข่าอ้อนวอนเธอซะสิ
ทำไมผมต้องไปอ้อนวอนด้วย ผมไม่ได้ทำอะไรผิดสักหน่อย
โดนจับได้ตอนเอาแหวนคู่ไปขาย ก็ไม่ใช่เรื่องน่ายกย่องเหมือนกัน
เรื่องนั้นมัน...
ผมบอกแล้วไงว่าอย่าพูดถึงเรื่องนั้นอีก
- ใครดูก็รู้ว่าแกยังยึดติดเรื่องเธออยู่ - เปล่าสักหน่อย
ผมบอกว่าเปล่าไง!
เอาเถอะ แกก็รักษาศักดิ์ศรีโง่ๆ ของแกต่อไป
แล้วก็อยู่กับความเสียใจไปตลอดชีวิตเลยนะ
ซูอาไปทางนั้น ฉันก็จะไปทางนั้นเหมือนกัน ขอตัวนะ
- แล้วเจอกัน - ไปด้วยกันสิ
ไปก็ได้
ช่างมันแล้ว
ยังไงศักดิ์ศรีก็กินไม่ได้อยู่ดี
ก็ได้ ฉันไปคุกเข่าอ้อนวอนก็ได้
ยังไงก็ดีกว่าต้องอยู่กับความเสียใจไปตลอดชีวิต
คือว่า ซูอา...
คุณซูอา
คุณยุนซอก ทำไมถึงมาช้าจังล่ะคะ
ขอโทษทีครับ เดี๋ยวผมเลี้ยง พาสต้าอร่อยๆ ไถ่โทษแล้วกัน
ไปกันเถอะครับ
เขาทำอะไรของเขาน่ะ
อะไรเหรอคะ
อยู่ดีๆ เขาก็เป็นลม
แป๊บนึงนะครับ
ขอโทษครับ คุณเป็นอะไรหรือเปล่า
ไม่สบายเหรอครับ
คุณครับ
ช่วยเงยหน้าขึ้นมาหน่อยครับ
คุณครับ
พี่!
พี่
ทำไมถึงไปนานจังเลย
ถอยออกไป ฉันหายใจไม่ออก!
ฉันรู้สึกอึดอัดจะตายอยู่แล้ว
ฉันก็เกือบต้องเข้าศรีธัญญา เพราะเจ้าเครื่องปั๊มป์นมนี่เหมือนกัน
ทำไมล่ะ มีอะไรเกิดขึ้นเหรอ
ไม่รู้โว้ย ไม่ต้องมาถาม
ฉันไม่อยากนึกถึงมันแล้ว
- ถ้าอย่างนั้น... - หนวกหู ไปนั่งไป
คุณยุนอา ผมซื้อเครื่องปั๊มป์นมมาให้แล้วครับ
ขอบคุณค่ะ ขอโทษที่สร้างแต่เรื่องให้นะคะ
ไม่เป็นไรหรอกครับ
ซอลคงจะหิวแล้ว ป้อนนมเธอก่อนเถอะครับ
ซอลลูกแม่ หนูหิวมากเลยสินะ
เรามากินนมกันเถอะ
หน้าตามันเป็นแบบนี้นี่เอง
เฮ้ย!
ทำไมเธอถึงชอบทำแบบนี้ตลอดเลยนะ
บอกแล้วไงว่าเธอชอบทำให้คนอื่นรู้สึกอึดอัด
ทำไมถึงเป็นแบบนี้ล่ะ
มีอะไรเหรอครับ
นมมันไม่ยอมออกมาน่ะค่ะ
ท่อน้ำนมต้องตันแน่ๆ เลย
ท่อน้ำนมเหรอ
- มันคืออะไรเหรอครับ - คือว่า...
มันคือท่อที่ใช้ส่งนมมาที่หัวนมน่ะค่ะ
แต่ฉันคิดว่ามันน่าจะตัน
แล้วต้องทำยังไงเหรอครับ
ถ้านวดมันก็น่าจะหายตันนะคะ
แต่ค่าหมอนวดมันแพงมากก็เลย...
โอเคๆ เดี๋ยวผมไปกู้เงิน แล้วจะพาหมอนวดมาให้
เลิกขยับตัวสักทีได้มั้ย
อะไรนะครับ
ครั้งละแสนเลยเหรอครับ
แพงจัง
ส่งหมอนวดมาได้เลยใช่มั้ยครับ
อะไรนะครับ
ถ้างั้นไม่น่าจะได้นะครับ
- ครับ ขอบคุณครับ - พวกเขาไม่ยอมมาเหรอ
พวกเขาบอกว่าคิวเต็มหมดแล้ว
- จะทำยังไงกันดี - ไม่เป็นไรหรอกค่ะ
- เป็นอะไรไปครับ - เพราะน้ำนมมันเต็ม ก็เลยปวดน่ะค่ะ
แย่แล้วสิ
มีอะไร
มองฉันทำไม
- เธอก็ทำสิ - อะไรนะ
- พี่พูดเรื่องอะไร - ก็เรื่องนวดไง
ไปนวดให้เธอ
- แค่นวดๆ ไปมันก็ได้แล้ว - พี่บ้าไปแล้วเหรอ
พี่จะให้ฉันไปนวดหน้าอกให้คนแปลกหน้าเนี่ยนะ
แล้วจะให้ฉันทำหรือไง จริงๆ ฉันก็อยาก
ถ้าฉันทำได้ ฉันก็อยากเป็นหมอนวดเหมือนกัน
- หรือจะให้ฉันทำไปเลยดีมั้ย - บ้าเหรอ
ฉันถึงมาขอให้เธอทำไงเล่า
คุณยุนอาท่าทางจะปวดมาก ไม่รู้สึกผิดกับเธอเหรอ
โอ๊ยเจ็บ
ฉันก็รู้สึกสงสารแต่ว่า...
แต่จะให้ฉันไปนวดหน้าอกคนแปลกหน้าได้ยังไง
ไม่เป็นไรจริงๆ ค่ะ...
โอ๊ย เจ็บ
อยากจะบ้าตายจริงๆ
อยากบ้าตายเหรอ
นี่คุณ เป็นอะไรหรือเปล่าครับ
แม่งเอ๊ย อยากจะบ้าตายจริงๆ
จะไปไหนก็ไปสิวะ
คุณยุนซอก ฉันว่าเราไปกันเถอะค่ะ
ไม่ได้หรอกครับ
เราจะปล่อยคนป่วยไว้คนเดียวได้ยังไง
ปล่อยเถอะ ปล่อยฉันไว้แล้วไปซะ
ตรงนี้ครับ
- เรียกรถฉุกเฉินใช่มั้ยครับ - อยู่ดีๆ เขาก็เป็นลมไปครับ
ท่าทางจะลุกไม่ไหวนะครับ
- ผมว่าเขาน่าจะบาดเจ็บที่ใบหน้านะ - งั้นเหรอครับ
คุณครับ ได้ยินผมพูดมั้ยครับ
ลองลุกขึ้นหน่อยครับ
ไม่ได้การแล้วสิ
เราคงต้องช่วยกันยกเขาแล้วล่ะ
จับไว้นะ
หนึ่ง สอง สาม
คุณครับ ใจเย็นๆ ก่อนครับ
อีกรอบนะ หนึ่ง สอง สาม
หรือศพเริ่มแข็งตัวแล้ว
เรียกโรงพยาบาลใหญ่เลยดีกว่า
แป๊บนึงครับ
ก็ได้ครับ ลุกก็ได้ครับ
คุณได้สติแล้วเหรอครับ
โคตรน่าอายจริงๆ
ช่างแม่งแล้วโว้ย
คุณครับ
เป็นอะไรมั้ยครับ
ทำยังไงดี หัวเขาต้องกระทบกระเทือนแน่เลย
ฉันจะเริ่มเลยนะคะ
โคตรเหนื่อยเลย
เมื่อไหร่จะได้ออกจากงานพิเศษสักทีนะ
คงมีฉันคนเดียวล่ะมั้งที่เป็นซีอีโอ แต่ต้องไปทำงานหาเงินมาจ่ายค่าเช่า
นี่อะไรน่ะ
ตายแล้ว
เกิดอะไรขึ้น ได้ผลมั้ย
พี่ไม่เห็นหรือไง
ว่าสภาพฉันเหมือนพุ่งออกมาจากบ่อนม
ค่อยยังชั่วหน่อย
เธอทำได้ดีมาก
ภูมิใจในตัวเธอจริงๆ
หนวกหู แล้วเครื่องปั๊มป์นมอยู่ไหน
- พี่เขาบอกว่าอยากปั๊มป์นมแล้ว - ปั๊มป์เหรอ
อยู่ที่ห้องนั่งเล่นน่ะ
ยุนอาเป็นพี่เธอเหรอ
- แต่หน้าเธอดูแก่กว่าอีกนะ - ว่าไงนะ
ฉันคงไม่ได้ลงไม้ลงมือกับพี่นานแล้วสินะ
แค่พูดเล่นเอง พูดเล่นเฉยๆ
- ล้อเล่นน่า - ล้อเล่นงั้นเหรอ
- มานี่เลยนะ - ฉันแค่ล้อเล่น
- ฉันเอาพี่ตายแน่
สบายจังเลย
ดูชิก
- ตกใจหมดเลย - นั่นแกกำลังทำอะไร
- ผมทำอะไรผิด - ฮะ
- ปิดทำไมล่ะ - ทำไมเหรอ ทำไมเหรอ
แกรู้มั้ยว่านี่มันเครื่องอะไร
พี่มาตีผมทำไมเนี่ย มันคือเครื่องนวดไม่ใช่เหรอ
มันไม่ใช่เครื่องนวด
มันเป็นเครื่องปั๊มป์นม...
- ไอ้โง่เอ๊ย - ทำไมล่ะ มันสบายดีออก
- พี่ลองดูสิ - ลองเหรอ
นี่มันของหวงห้ามนะ
แกรู้มั้ยว่ามันราคาเท่าไหร่
ทำไมพี่ทำหน้าแบบนั้นล่ะ
- มีเรื่องอะไรเหรอ - ไม่ต้องถามอะไรทั้งนั้น
ทำไมที่นี่ถึงเงียบจังล่ะ
- แล้วพวกลูกค้าล่ะ - ฮะ
พวกเขาจัดปาร์ตี้กันที่ดาดฟ้าอยู่น่ะ
ฉันย่างสามชั้นนิดเดียว พวกเขาก็คลั่งกันไปเลย
งั้นเหรอ ทำได้ดีนี่
- แล้วผู้หญิงกับเด็กนั่นไปหรือยัง - ฮะ
อ๋อ ไปแล้ว
งั้นเหรอ ก็ดีแล้ว
พอไม่มีซอลแล้วบ้านมันดูเงียบๆ นะ ว่ามั้ย
พี่เขาจะเป็นอะไรมั้ยนะ เห็นบอกว่าไม่มีที่ไป
- เป็นห่วงจัง - นั่นน่ะสิ
นั่นน่ะสิ เธอน่าจะพักอยู่ที่นี่ก่อน
ดงกู แกก็ไม่ต้องเป็นห่วงเธอมากหรอกนะ
เดี๋ยวนะ
ทำไมพวกแกดูน่าสงสัยจัง
กำลังปิดบังอะไรฉันอยู่ใช่มั้น
- ใช่มั้ย - เปล่าสักหน่อย ซ่อนเซิ่นอะไรกัน
พวกเราไม่ได้ซ่อนอะไรนะ
- ซ่อนอะไรกัน - พูดอะไรก็ไม่รู้
นั่นมันเสียงเด็กร้องไม่ใช่เหรอ
เสียงอะไร ไม่เห็นได้ยินเลย
- ฉันก็ไม่ได้ยินเหมือนกัน - ฉันด้วย
ซอจิน เหมือนท่อน้ำมันจะตันอีกแล้ว ทำยังไงดี
ทำไมเธอถึงมาอยู่ที่นี่ล่ะ
- ไหนบอกว่าเธอไปแล้วไง - ใคร
เธออะนะ
นั่นไม่ใช่ยุนอา แต่เป็นคนอื่นต่างหาก
ได้เลยครับ เดี๋ยวผมรีบไปครับ
อ๋อ งั้นเหรอ
อย่างนี้นี่เอง
พี่คิดว่าผมโง่นักหรือไง
- ไม่อยากจะเชื่อเลยจริงๆ ... - เฮ้ยๆ เดี๋ยวก่อน
เดี๋ยวก่อน เฮ้ย!
แกไม่รู้สึกสงสารยุนอาบ้างเหรอ
เราไม่มีเงินก็จริง แต่เรามีน้ำใจได้นะ
ผมไม่มีของพรรค์นั้นหรอก
- เดี๋ยวก่อน - ดงกู
- ปล่อย!
พวกแกนี่มันโง่จริงๆ
พี่เขาไม่มีที่ไป ให้พี่เขาอยู่ที่นี่เถอะนะ
คุณยุนอา เข้าไปก่อนครับ
เข้าไปก่อน
- ไม่เป็นไร - ดงกู
ฉันมั่นใจว่าวันนึงเธอต้องสร้างปัญหาใหญ่แน่
ตายจริง
ตายแล้ว
ฉันไม่ชอบยัยนี่เลย ไม่ชอบเลยจริงๆ
- ฉันเอาอันนี้ - นั่นใครเหรอ
- แฟนฉันเอง - แฟนเหรอ
มันเป็นหนังเอ็กซ์เมนเวอร์ชันเกาหลี ต้องดังระเบิดแน่นอน
ถ้านายทำเมกอัพนี่เสียหาย ฉันจะถอดนายออกจากหนังเรื่องนี้
ชีวิตพี่นี่โคตรลำบากเลย
ชิวแบคคา
- ซอจิน - พี่ยุนอา...
ถ้าเที่ยงนี้ฉันไม่โกน ฉันก็จะกลายเป็นลุงหนวด
ยัยชิวแบคคา ฉันจะตายอยู่แล้ว
นี่คุณใช้เห็ดพวกนั้นทำซุปหรือเปล่า
ทุกคนปวดท้องกันหมด...
ฉันขอโทษค่ะ
ผมทนต่อไปไม่ไหวแล้ว ไปเก็บของและไปจากที่นี่ซะ
เดินดูทางหน่อยสิ
ซูอา
บทบรรยายโดย ไอฟลิกซ์ ประเทศไทย